De homeopathische remedies

Er zijn hoofdzakelijk drie bronnen: plantaardige en dierlijke producten en mineralen. Dit zijn de drie Rijken van de natuur.

Eerst wordt de moedertinctuur gemaakt: dit is een aftreksel op basis van alcohol.
Vervolgens zet men verdunningsreeksen op, waarbij na elke verdunningstrap krachtig geschud wordt (dynamisatie). De verdunning gebeurt met een alcohol-watermengsel. Sommige stappen worden met meer gehalte alcohol verdund om te bewaren en hiermee worden dan de globulen en granulen doordrenkt, die dan de naam van het middel en zijn potentie krijgen.

Er zijn verschillende verdunningsmogelijkheden:

  • de D-reeks: er wordt telkens gewerkt met stappen van 1/10. Decimale reeks.
    dwz.: 1 hoeveelheid MT + 9 hoeveelheden water-alcohol → schudden → D1
    1 hoeveelheid D1 + 9 hoeveelheden water-alcohol → schudden → D2
    1 hoeveelheid D2 + 9 hoeveelheden water-alcohol → schudden → D3
    enz...
  • de CH-reeks: er wordt telkens gewerkt met stappen van 1/100. Centecimale reeks.
    dwz.: 1 hoeveelheid MT + 99 hoeveelheden water-alcohol → schudden → 1CH
    1 hoeveelheid 1CH + 99 hoeveelheden water-alcohol → schudden → 2CH
    1 hoeveelheid 2CH + 99 hoeveelheden water-alcohol → schudden → 3CH
    enz...
  • de K-reeks: er wordt telkens gewerkt met gelijke flesjes. Korsakov reeks.
    dwz.: flesje MT leeggieten + vullen met water-alcohol → schudden → K1
    flesje K1 leeggieten + vullen met water-alcohol → schudden → K2
    flesje K2 leeggieten + vullen met water-alcohol → schudden → K3
    enz...

Tegenwoordig worden deze verdunningsreeksen machinaal gemaakt.

De meest frequente potenties zijn:

    D6 D12 D30 D200
    6CH 12CH 18CH 24CH 30CH
    6K 30K 200K MK XMK LMK CMK

Het is gebleken uit proefopstellingen dat het krachtig schudden (dynamiseren) van kapitaal belang is voor de energetische werking van de homeopathische remedie.
Verdunningen alleen zonder schudden gaf veel minder resultaat en is uitsluitend bedoeld om de giftigheid van sommige stoffen weg te nemen.
Het is het dynamiseren dat de energie geeft aan het homeopathisch middel om een actieve impuls (potentie) te geven aan je levensenergie.

De geneesmiddelbeelden die beschreven staan over tientallen bladzijden in de Materia Medica zijn tot stand gekomen op de volgende wijze:

  • sommige symptomen zijn toxische verschijnselen, verzameld bij toevallige vergiftigingen met deze producten.
  • de meeste symptomen zijn opgemerkt bij de zogenaamde “provings”, dwz. aan tientallen gezonde proefpersonen (de provers) wordt gedurende een zekere tijd een middel toegediend in 30CH.

Elk symptoom dat zij dan opmerken in de loop van dagen, weken en maanden wordt opgeschreven en deze verzameling van alle symptomen van alle proefpersonen vormt het geneesmiddelbeeld.

Het is dan dat homeopathisch middel, waarvan het geneesmiddelbeeld het meest gelijkend is aan het totale symptomenbeeld van de karakteristieke kenmerken van de persoon, dat zijn remedie, het similimum, zal zijn (similia similibus curentur).

Herhaalde provings met hetzelfde middel leidden tot dezelfde resultaten.
bvb. met het middel Clematis erecta, de bosdruif.

  • het eerste onderzoek was in 1839 door Hahnemann zelf.
  • het tweede onderzoek was in 1857 door Oostenrijkse homeopaten.
  • het derde onderzoek was in 1984 door onderzoekers van het Amerikaanse Instituut voor Homeopathie.