Het ontstaan van ziekten

De oorsprong van alle aandoeningen ligt in de susceptibiliteit, dit is de overgevoeligheid dat elk mens in zich heeft, gedeeltelijk overgeërfd, gedeeltelijk verworven. Wanneer deze gevoeligheid geraakt wordt, dan geeft dit zijn weerslag op de vitale energie.
Deze verstoring van de levensenergie geeft aanleiding tot functionele stoornissen, die tot uiting komen in het ontstaan van symptomen. Hierop reageert het organisme op twee wijzen:

  • hyperreactie: overmaat, verhoogde functie
  • hyporeactie: vlucht, degeneratie

Hoe langer deze toestand evolueert zonder behandeling of wanneer de symptomen onderdrukt worden ipv genezen, hoe erger de energieverstoring wordt, totdat uiteindelijk organische veranderingen deze functionele stoornissen komen verwikkelen en na verder verloop de persoon sterft met zijn chronische ziekte.

Zeer lange tijd kan de persoon in een redelijk goed energetisch evenwicht blijven, maar plots kan een gebeurtenis zodanig ingrijpend werken dat dit het beginpunt, de aanleiding is van alle verdere miserie. Dit kunnen zowel psychische als fysische aanleidingen zijn:

bvb:

  • gevolgen van woede
  • gevolgen van schrik
  • gevolgen van verdriet
  • gevolgen van verwonding
  • gevolgen van zonneslag
  • gevolgen van weersinvloeden

Acute ziekten zijn plotse en tijdelijke verstoringen van de vitale energie en genezen na korte tijd volledig, tenzij ze zich enten op een reeds vooraf bestaande chronische verstoring, die door deze acute toestand dan aangewakkerd is.

Symptomen aan de huid, zoals eczeem, wratten, jeuk of afscheidingen, zoals diarree, neusloop, overdreven zweten zijn tekens van het inwendig onevenwicht en deze beschermen de dieperliggende meer edele organen. Wanneer deze uitwendige tekens onderdruk worden zonder genezing van de inwendige verstoring, dan wordt deze laatste erger en ziet men na enige tijd stoornissen optreden in de functie van die edeler organen.

Bij een genezing door een homeopathische remedie ziet men een verloop in drie richtingen:

  • van boven naar beneden: van hoofd naar voeten
  • van binnen naar buiten: eerst genezing van inwendige organen, nadien van de huid
  • in omgekeerde volgorde van de tijd: de symptomen die het laatst zijn bijgekomen verdwijnen het eerst en vroegere problemen die onderdrukt geweest zijn kunnen terugkeren om te genezen.

Dit zijn wat genoemd wordt de drie wetten van Hering.

De reguliere geneeskunde beklemtoont de laatste tientallen jaren steeds meer het objectieve. Maar dit is niet altijd evenredig met het subjectieve, wat de patiënt ervaart.
Homeopathische artsen kijken ook wel naar objectieve tekens en resultaten van onderzoeken, maar vertrekken vanuit het verhaal van de patiënt zelf.
Deze subjectieve symptomen, de manier waarop de patiënt zijn klacht voelt is van belang bij de keuze van het homeopathisch geneesmiddel. Daarom is de homeopathische consultatie veel uitgebreider en indringender dan deze van de reguliere geneeskunde. Deze grondige ondervraging is een belangrijk kenmerk van de werkingswijze van een unitair homeopathisch werkende arts.